Rotayı yoğun yollar yerine sakin sokaklarda, bisiklet yollarında, veya parklarda planlayın, çünkü ipuçlarını takip eden genç veya deneyimsiz sürücülerin trafiğe dikkat etmek yerine işaretleri okumaya ve aramaya odaklanması gerekir. Görünür, kalıcı işaretleri tanımlayan ipuçları yazın, kırmızı bir posta kutusu veya belirli bir bank gibi, park edilmiş bir araba veya bir yaprak yığını gibi hareket edebilecek veya kaybolabilecek şeyler yerine, çünkü geçici bir şeye bağlı bir ipucu tüm avı tek bir noktada sıkışıp kalmasına neden olabilir. Genç sürücülerin bir sonrakinin ulaşılabilir olduğunu görebilecekleri kadar kontrol noktalarını yakın aralıklı yerleştirin, çünkü ipuçları arasındaki uzun boşluklar sürüşün ortasında cesaret kırıklığına neden olur, özellikle bisiklet dayanıklılığını hâlâ oluşturan çocuklar için. Rotayı hatırlamak için tek bir kişiye güvenmek yerine her sürücüye veya takıma ipuçlarının bir kopyasını veya basit bir harita verin, çünkü tek bir hata noktası, o tek sürücü kafası karışırsa veya geride kalırsa tüm grubun durması anlamına gelir. Avın ne kadar uzağa gidebileceği konusunda net bir sınır belirleyin ve sürücülere bir yetişkinin görüş alanında veya belirlenmiş bir buluşma noktasında kalmalarını hatırlatın, çünkü avın heyecanı çocukları amaçlanandan daha uzağa gittiklerini fark etmekten kolayca uzaklaştırır. Herkesi şaşırtan bir ipucu için bir yedek plan yapın, örneğin bir ipucu sistemi veya cevabı açıklamadan önce bir süre sınırı, çünkü bir bulmacada sıkışıp kalmak eğlenceli olması gereken bir sürüşü hayal kırıklığı yaratan bir durgunluğa dönüştürebilir.