Σχεδιάστε τη διαδρομή σε ήσυχους δρόμους, ποδηλατόδρομους, ή πάρκα αντί για πολυσύχναστους δρόμους, αφού νεαροί ή άπειροι ποδηλάτες που ακολουθούν στοιχεία χρειάζεται να επικεντρωθούν στην ανάγνωση σημείων και στην αναζήτηση, όχι στην παρακολούθηση της κυκλοφορίας. Γράψτε στοιχεία που περιγράφουν ορατά, μόνιμα ορόσημα όπως ένα κόκκινο γραμματοκιβώτιο ή ένα συγκεκριμένο παγκάκι αντί για πράγματα που θα μπορούσαν να μετακινηθούν ή να εξαφανιστούν, όπως ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο ή ένας σωρός φύλλων, αφού ένα στοιχείο δεμένο με κάτι προσωρινό μπορεί να αφήσει ολόκληρο το κυνήγι κολλημένο σε ένα σημείο. Τοποθετήστε τα σημεία ελέγχου αρκετά κοντά μεταξύ τους ώστε οι νεαροί ποδηλάτες να βλέπουν ότι το επόμενο είναι εφικτό, αφού μεγάλα κενά ανάμεσα στα στοιχεία προκαλούν αποθάρρυνση στη μέση της βόλτας, ειδικά για παιδιά που ακόμα χτίζουν την αντοχή τους στο ποδήλατο. Δώστε σε κάθε ποδηλάτη ή ομάδα ένα αντίγραφο των στοιχείων ή έναν απλό χάρτη αντί να βασίζεστε σε ένα άτομο να θυμάται τη διαδρομή, αφού ένα μοναδικό σημείο αποτυχίας σημαίνει ότι όλη η ομάδα σταματά αν αυτός ο ένας ποδηλάτης μπερδευτεί ή μείνει πίσω. Θέστε ένα σαφές όριο για το πόσο μακριά μπορεί να επεκταθεί το κυνήγι και υπενθυμίστε στους ποδηλάτες να παραμείνουν στο οπτικό πεδίο ενός ενήλικα ή ενός καθορισμένου σημείου συνάντησης, αφού ο ενθουσιασμός του κυνηγιού αποσπά εύκολα τα παιδιά από το να προσέξουν ότι έχουν πάει πιο μακριά απ' όσο σκόπευαν. Έχετε ένα εφεδρικό σχέδιο για ένα στοιχείο που μπερδεύει όλους, όπως ένα σύστημα υποδείξεων ή ένα χρονικό όριο πριν αποκαλυφθεί η απάντηση, αφού το να κολλήσετε σε ένα γρίφο μπορεί να μετατρέψει αυτό που θα έπρεπε να είναι μια διασκεδαστική βόλτα σε μια απογοητευτική στασιμότητα.