Wybieraj historie o jasnej, prostej strukturze zamiast skomplikowanej fabuły, ponieważ słuchacze przy ognisku nie mogą ponownie przeczytać mylącego fragmentu tak, jak zrobiliby to z książką, a historia trudna do śledzenia szybko traci uwagę grupy. Ścisz głos i zwolnij tempo w momentach napięcia zamiast je przyspieszać, ponieważ nagła cisza przyciąga słuchaczy o wiele skuteczniej niż głośność, a tempo lepiej kontroluje napięcie niż sam dobór słów. Utrzymuj kontakt wzrokowy, obejmując wzrokiem cały krąg, a nie wpatrując się w jednego słuchacza czy ogień, ponieważ objęcie wszystkich spojrzeniem sprawia, że cała grupa czuje, że historia jest opowiadana bezpośrednio jej. Zostaw chwilę ciszy po puencie czy zwrocie akcji zamiast od razu iść dalej, ponieważ ta pauza pozwala chwili osiąść i daje słuchaczom czas na reakcję, zanim historia będzie kontynuowana. Znaj swoje zakończenie, zanim zaczniesz, zamiast improwizować konkluzję w miarę opowiadania, ponieważ historia, która wygasa bez wyraźnego rozwiązania, pozostawia słuchaczy niezaspokojonych, nawet jeśli wszystko wcześniej było wciągające. Dostosuj przerażającą treść do wieku najmłodszego słuchacza, a nie najstarszego, ponieważ historia, która nastolatkom wydaje się łagodna, może naprawdę przestraszyć małe dziecko, a jedno zdenerwowane dziecko zwykle kończy opowiadanie historii dla całej grupy.