Επιλέξτε ιστορίες με σαφή, απλή δομή αντί για περίπλοκη πλοκή, αφού οι ακροατές γύρω από μια φωτιά δεν μπορούν να ξαναδιαβάσουν ένα μπερδεμένο απόσπασμα όπως θα μπορούσαν με ένα βιβλίο, και μια ιστορία δύσκολη να την παρακολουθήσετε χάνει γρήγορα την προσοχή της ομάδας. Χαμηλώστε τη φωνή σας και επιβραδύνετε τον ρυθμό σας στις τεταμένες στιγμές αντί να τις βιάζετε, αφού μια ξαφνική σιωπή τραβά τους ακροατές πολύ πιο αποτελεσματικά από την ένταση, και ο ρυθμός ελέγχει την αγωνία καλύτερα από μόνη την επιλογή λέξεων. Διατηρήστε οπτική επαφή σαρώνοντας ολόκληρο τον κύκλο αντί να κοιτάτε επίμονα έναν ακροατή ή τη φωτιά, αφού το να συμπεριλάβετε όλους στο βλέμμα σας κάνει ολόκληρη την ομάδα να νιώθει ότι η ιστορία λέγεται απευθείας σε αυτούς. Αφήστε μια στιγμή σιωπής μετά από μια ανατροπή ή κορύφωση αντί να προχωράτε αμέσως, αφού αυτή η παύση αφήνει τη στιγμή να καθιζάνει και δίνει στους ακροατές χρόνο να αντιδράσουν πριν συνεχιστεί η ιστορία. Γνωρίστε το τέλος σας πριν ξεκινήσετε αντί να αυτοσχεδιάζετε το συμπέρασμα καθώς προχωράτε, αφού μια ιστορία που ξεθωριάζει χωρίς σαφή λύση αφήνει τους ακροατές ανικανοποίητους ακόμα κι αν όλα πριν από αυτό ήταν συναρπαστικά. Προσαρμόστε το τρομακτικό περιεχόμενο στην ηλικία του νεότερου ακροατή αντί στον μεγαλύτερο, αφού μια ιστορία που φαίνεται ήπια σε εφήβους μπορεί πραγματικά να τρομάξει ένα μικρό παιδί, και ένα αναστατωμένο παιδί συνήθως τερματίζει την αφήγηση ιστοριών για ολόκληρη την ομάδα.