รักษาระดับความลึกของน้ำให้ตื้น ไม่เกินประมาณห้าเซนติเมตรในจุดที่ลึกที่สุด เพราะนกในสวนหลังบ้านส่วนใหญ่ไม่สามารถใช้อ่างที่ลึกเกินไปได้ และอ่างตื้นที่มีขอบลาดเอียงเบาๆ จะช่วยให้นกที่มีขนาดต่างกันลุยเข้าไปได้อย่างปลอดภัย เลือกอ่างที่มีพื้นผิวขรุขระแทนที่จะเป็นแบบเรียบเป็นมัน เพราะพื้นผิวเรียบจะลื่นเมื่อเปียก และไม่ให้นกมีอะไรให้เกาะด้วยเท้า ทำให้นกลังเลที่จะลงจอดหรืออาบน้ำ วางอ่างในตำแหน่งที่มีที่กำบังอยู่ใกล้ๆ เช่น พุ่มไม้หรือกิ่งไม้เตี้ยๆ ที่อยู่ห่างออกไปสองสามเมตร เพราะนกต้องการเส้นทางหลบหนีที่รวดเร็วจากผู้ล่า แต่ก็ต้องการพื้นที่โล่งรอบๆ อ่างเองมากพอที่จะสังเกตเห็นอันตรายที่กำลังเข้ามา เปลี่ยนน้ำทุกสองถึงสามวันแม้ว่าจะดูสะอาดก็ตาม เพราะน้ำที่ขังนิ่งทิ้งไว้นานกว่านั้นจะกลายเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ลูกน้ำยุงไม่ว่าจะดูใสแค่ไหนก็ตาม ขัดอ่างด้วยแปรงแข็งทุกสัปดาห์ เพราะสาหร่ายและมูลนกจะสะสมเป็นฟิล์มลื่นที่มองด้วยตาเปล่าได้ยาก แต่ก็ยังก่อให้เกิดความเสี่ยงต่อสุขภาพของนกที่มาใช้อ่าง เพิ่มก้อนหินแบนหรือกรวดสองสามก้อนที่ก้นอ่างที่ลึกกว่า เพราะสิ่งเหล่านี้จะให้นกตัวเล็กกว่ามีจุดยืนที่ตื้นกว่าภายในอ่างที่มิฉะนั้นอาจลึกเกินไปสำหรับพวกมัน