| Min. liczba uczestników | 1 |
| Wiek | 8+ lat |
| Asysta osoby dorosłej | Niewymagana |
| Min. czas trwania | 30 min |
| Koszt | Brak (za darmo) |
| Otoczenie | W pomieszczeniu / Na zewnątrz |
Sztuka odtwarzania całych sekcji perkusyjnych, linii basowych i efektów dźwiękowych za pomocą wyłącznie głosu i ust — od bitew hip-hopowych po solowe sesje, beatboxing jest zawsze darmowy i zawsze przy tobie.
Zacznij od trzech podstawowych dźwięków: stopy wykonywanej przez wypychanie powietrza przez zamknięte usta jak twarde 'B', werbla wykonywanego przez wypychanie powietrza przez zęby jak dźwięk 'K' czy 'T', oraz hi-hatu wykonywanego szybkim, lekkim dźwiękiem 'T' czy 'TS' blisko przodu ust, ponieważ te trzy dźwięki tworzą podstawę, na której buduje się niemal każdy schemat rytmiczny. Ćwicz każdy dźwięk powoli i osobno przed połączeniem ich, ponieważ pośpieszne przejście do pełnych schematów bez solidnych pojedynczych dźwięków zwykle daje niewyraźny, mętny beat zamiast wyraźnego rozdzielenia, którego wymaga dobry beatboxing. Nagrywaj się regularnie telefonem, ponieważ beatboxing brzmi inaczej we własnej głowie niż dla słuchacza, a nagranie to jedyny wiarygodny sposób, by wychwycić dźwięki, które są zbyt ciche, zbyt ostre czy źle zsynchronizowane. Ćwicz dźwięki zarówno na wdechu, jak i na wydechu, żeby móc tworzyć beat na obu oddechach, ponieważ wydawanie dźwięków tylko na wydechu wymusza niewygodną lukę w rytmie za każdym razem, gdy musisz zaczerpnąć powietrza. Utrzymuj rozluźnioną szczękę i rozluźnione gardło podczas ćwiczeń, ponieważ napięcie w tych obszarach jest częstą przyczyną schrypniętego głosu czy bólu gardła po długich sesjach ćwiczeniowych. Dodawaj bas czy wokalne buczenie dopiero, gdy trzy podstawowe dźwięki perkusyjne staną się automatyczne, ponieważ próba dodania melodii, zanim rytmiczna podstawa jest solidna, zwykle powoduje rozpad obu części.
Odgrywaj niescenariuszowe scenki z partnerem lub zespołem, przyjmując każdą propozycję, rozwijając każdą kwestię i angażując się w pełni tam, dokąd zmierza historia — improwizacja wyostrza szybkie myślenie, aktywne słuchanie i umiejętność radzenia sobie z niespodziewanym.
Małe drużyny wymyślają nazwę, motto i symbol, a następnie razem malują lub rysują je na fladze lub transparencie — szybki, kreatywny icebreaker, który daje każdej grupie własną tożsamość na dany dzień.
