Χτίστε μια φαρδιά, επίπεδη βάση πριν στοιβάξετε προς τα πάνω αντί να ξεκινήσετε με έναν στενό πύργο, αφού μια ευρεία θεμελίωση κατανέμει το βάρος ομοιόμορφα και εμποδίζει την κατασκευή να ανατραπεί καθώς μεγαλώνει σε ύψος. Εναλλάξτε την κατεύθυνση κάθε στρώσης, όπως στην τοιχοποιία, αντί να στοιβάζετε τούβλα απευθείας το ένα πάνω στο άλλο, αφού οι μετατοπισμένοι αρμοί κλειδώνουν τα κομμάτια μεταξύ τους και κάνουν την κατασκευή πολύ πιο στιβαρή από μια στοίβα με ευθείς κάθετους αρμούς. Ταξινομήστε τα τούβλα κατά μέγεθος ή σχήμα σε ξεχωριστές στοίβες πριν χτίσετε αντί να σκαλίζετε μέσα σε ένα μεγάλο δοχείο στη μέση του έργου, αφού η συνεχής αναζήτηση διακόπτει τη συγκέντρωση ενός παιδιού και μετατρέπει το χτίσιμο σε απογοήτευση αντί για δημιουργικό παιχνίδι. Αφήστε ένα μικρό παιδί να γκρεμίσει το δικό του τελειωμένο κατασκεύασμα αντί να παρεμβαίνετε για να το διατηρήσετε, αφού η κατεδάφιση αυτού που έχτισε είναι συχνά εξίσου ικανοποιητική με το ίδιο το χτίσιμο και διδάσκει ότι τα λάθη και το ξεκίνημα από την αρχή είναι φυσιολογικό μέρος του παιχνιδιού. Ταιριάξτε το μέγεθος των τούβλων με την ηλικία του παιδιού, χρησιμοποιώντας μεγάλα, χοντρά τούβλα για νήπια και μικρότερα, πιο λεπτομερή σετ για μεγαλύτερα παιδιά, αφού πολύ μικρά τούβλα αποτελούν κίνδυνο πνιγμού για παιδιά κάτω των τριών ετών, ενώ υπερμεγέθη τούβλα βαριούνται τα παιδιά που είναι έτοιμα για λεπτότερες κινητικές προκλήσεις. Αποθηκεύστε τα τούβλα σε ανοιχτά δοχεία αντί σε κλειστά κουτιά με καπάκια, αφού ένα μικρό παιδί πρέπει να βλέπει τα κομμάτια για να σχεδιάσει μια κατασκευή, και ένα δοχείο που κρύβει το περιεχόμενό του αγνοείται υπέρ ορατών παιχνιδιών.