Składaj i grupuj papier w małe sekcje zwane składkami zamiast próbować zszywać czy kleić jeden ogromny stos, ponieważ gruby pojedynczy stos nie może prawidłowo zginać się przy grzbiecie i szybko pęka czy się rozpada, podczas gdy wiele cienkich składek naturalnie się wygina, gdy książka się otwiera. Bigów papier przed składaniem wzdłuż każdej linii grubszej niż standardowy papier do drukarki, ponieważ składanie bez bigowania nierównomiernie miażdży włókna i daje szorstki, popękany zagięcie zamiast czystego złamu. Używaj kościanej falcówki czy podobnego twardego, gładkiego narzędzia do pełnego zaznaczania każdego zgięcia, ponieważ zgięcia zrobione tylko palcami są niejednolite i pozostawiają strony, które nie leżą płasko po oprawieniu. Trzymaj nić introligatorską napiętą, ale nie nadmiernie ciasną podczas zszywania składek razem, ponieważ zbyt mocno naciągnięta nić marszczy i deformuje papier, podczas gdy zbyt luźna nić pozostawia strony chwiejne i podatne na przesuwanie się. Pozwól klejowi używanemu w procesie oprawiania wyschnąć całkowicie pod lekkim, równomiernym naciskiem, jak dociśnięcie płasko pod ciężkimi książkami, ponieważ książka zamknięta czy używana przed utwardzeniem kleju często trwale się wypacza czy później rozwarstwia. Sprawdź kierunek włókien papieru przed rozpoczęciem projektu, ponieważ składanie wbrew włóknu opiera się zamiast wspomagać zgięcie i sprawia, że strony naturalnie chcą się z powrotem otworzyć zamiast leżeć płasko.