| Min. liczba uczestników | 1 |
| Wiek | 0–2 lat |
| Asysta osoby dorosłej | Niewymagana |
| Min. czas trwania | 15 min |
| Koszt | Brak (za darmo) |
| Otoczenie | W pomieszczeniu / Na zewnątrz |
Gniecenie, wałkowanie i formowanie miękkiej domowej masy małymi rączkami rozwija motorykę małą, świadomość sensoryczną i swobodną twórczą eksplorację — mąka i sól w komplecie.
Zrób lub kup przepis na masę plastyczną bezpieczną w przypadku spróbowania, wykorzystując jadalne składniki jak mąka, sól i woda, ponieważ niemowlęta poznają wszystko ustami, a standardowa masa plastyczna do rękodzieła może być szkodliwa, jeśli zostanie połknięta w dużej ilości. Nadzoruj dziecko z bliska przez cały czas zabawy, ponieważ nawet bezpieczna w przypadku spróbowania masa nie powinna być jedzona w dużych ilościach, a stała uwaga pozwala ci przekierować dziecko w razie potrzeby. Pozwól dziecku swobodnie miażdżyć, dziurawić i ciągnąć masę zamiast pokazywać mu, jak robić konkretne kształty, ponieważ swobodna eksploracja w tym wieku skuteczniej rozwija motorykę małą niż podążanie za instrukcjami. Podawaj masę na łatwej do czyszczenia powierzchni, takiej jak tacka wysokiego krzesełka czy plastikowa mata, ponieważ dziecko nieuchronnie upuści, rozsmaruje i wmiesza masę w otoczenie. Dodawaj proste narzędzia, takie jak miękka łyżka czy mały kubek, dopiero gdy dziecko poczuje się swobodnie z samą masą, ponieważ wprowadzanie zbyt wielu nowych elementów naraz może być przytłaczające. Przechowuj resztki masy w szczelnym pojemniku w lodówce i wyrzuć ją po kilku dniach lub gdy zacznie dziwnie pachnieć, ponieważ domowa masa może się zepsuć, zwłaszcza gdy dotykały jej małe rączki.
Mierz, wycinaj i łącz kawałki drewna, by budować półki, skrzynki czy meble — stolarstwo uczy precyzji, cierpliwości i rozwiązywania problemów, jednocześnie tworząc trwałe przedmioty zrobione własnymi rękami.
Tworzenie zabawnego, opartego na zdjęciach lub wskazówkach poszukiwania skarbów po własnych ulicach i miejscach — ponowne odkrywanie znanych miejsc przez rywalizującą ciekawość i wspólny śmiech.
